Odprowadzenie Księżnej Drukuj
Z życia Gimnazjum

2014 odprowadzenie ksieznej350 lat temu w Ulesiu pewien ojciec na zawsze pożegnał swoją jedyną córkę. Wyjechała do Dillenburga w Hesji, do swojego męża, którego poślubiła 5 miesięcy wcześniej. Pożegnanie nastąpiło 17 marca 1664 roku. Córką tą była księżniczka Dorota Elżbieta a ojcem książę brzesko-legnicki Jerzy III, jeden z ostatnich Piastów Śląskich. Na pamiątkę pożegnania z jedynaczką kazał wznieść pomnik upamiętniający jakże trudne dla niego rozstanie. Zmarł 4 miesiące później.

To historyczne wydarzenie stało się okazją do zorganizowania imprezy środowiskowej dla mieszkańców Ulesia. 23 listopada 2014 roku w świetlicy w Ulesiu uczniowie Gimnazjum im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego wystawili spektakl „Odprowadzenie Księżnej” poprzedzony multimedialną prezentacją przypominającą historię Ulesia. Towarzyszyły jej wystawy: starych zdjęć i pocztówek ukazujących wieś na początku XX wieku oraz prac plastycznych, literackich i fotografii nagrodzonych w konkursach.

 

Impreza poprzedzona była konkursami. Oto laureaci i uczestnicy:

KONKURSY:

  • poetycki: Oliwia Siczek SP Rzeszotary – I miejsce
  • legenda: Milena Wernik – I miejsce (SP Rzeszotary), Bartłomiej Redyk – II miejsce (SP Rzeszotary)
  • fotografia: Gabriela Kielar, kl. III a Gimnazjum im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Miłkowicach
  • plastyczny – kategoria klasy I-III

I m – Patrycja Siczek (SP Rzeszotary)
II m – Miłosz Pundyk (SP Rzeszotary)
III m – Emilia Kwaśna (SP Rzeszotary)

Dyplomy uczestnictwa: Julia Skórka, Justyna Doroszyńska, Piotr Paczyński, Natasza Burnos, Karolina Konwant, Wyróżnienie: Gabriela Burger

  • plastyczny – kategoria gimnazjum i dorośli

I m – Katarzyna Matuszkiewicz, kl. IIIb Gimnazjum w Miłkowicach
II m – Samuel Wasilewski, Ulesie
III m – Karolina Bil, Justyna Żbikowska, Ulesie

  • Konkurs wiedzy o historii Ulesia

Kategoria gimnazjum: I m – Agnieszka Muzyka, II m – Monika Szczepaniak, III m – Elżbieta Bil i Karolina Bil

Dyplomy uczestnictwa: Wiktoria Rosowicz, Natalia Staruch, Kacper Golicz

Kategoria dorośli: I m – Katarzyna Kowalska, II m – Elżbieta Wasilewska oraz Urszula Kowalska, III m – Dorota Burger, Małgorzata Sokołowska, Wyróżnienie – Maria Burger

Dyplomy uczestnictwa: Damian Sokołowski, Celina Sokołowska, Krzysztof Kochanowski, Ewa Kochanowska, Anna Wyżkiewicz, Grzegorz Burger, Bogusław Kochanowski, Violeta Deptuch, Aneta Budziarek, Magdalena Żbikowska

Nagrodami za pierwsze miejsca w konkursach były bilety do kina Helios oraz słodycze. Dodatkowo wszyscy uczestnicy konkursów otrzymał słodkie upominki. W zmaganiach konkursowych wzięło udział 40 osób. Nagrody ufundowano ze środków sołectwa Ulesie, a panie skupione w Stowarzyszeniu przygotowały poczęstunek dla widowni.

Hasłem przewodnim spotkania były słowa Kardynała Stefana Wyszyńskiego:

"Gdy gaśnie pamięć ludzka, dale mówią kamienie."

Piaskowcowy obelisk z Ulesia jest najstarszym na Śląsku pomnikiem o świeckim charakterze. Łacińska inskrypcja umieszczona na obelisku w tłumaczeniu brzmi:

„... Tu zwolnij kroku wędrowcze i zatrzymaj się!
Rozważ w sercu i w myśli łzy, którymi zwilżyła córka dostojnego ojca
Dorota Elżbieta Księżniczka Legnicy i Brzegu zaślubiona szczęśliwie dostojnemu Księciu z Nassau Henrykowi.
Podziwiaj pomnik ojcowskiej miłości, zapamiętaj to miejsce, które jest święte dla dostojnego Domu Piastów, święte dla Ciebie przechodniu,
święte dla następnych pokoleń.
Miejsce, gdzie Jerzy III, książę Legnicy i Brzegu na Śląsku.
Jego Cesarsko-Królewskiej Mości tajny radca,
podskarbi i najwyższy gubernator na obydwa Śląski - żyj szczęśliwie powiedział Jedynej, pobłogosławił Najukochańszą i pod opieką dobrych aniołów, patronów podróżnych, pozwolił jej dnia 17 marca 1664 roku wyruszyć z ojczyzny do Dillenburga, żegnając się wzajemnie tysiącami uścisków, westchnień i życzeń.
Uczcij i uszanuj ten stół będący świadkiem tej wielkiej szlachetności.
Jedź dalej w zdrowiu i żyj szczęśliwie... ”

"Odprowadzenie księżnej" zostało przygotowane na postawie autorskiego scenariusza przez p. Ewelinę Matczak-Kostrąg przy współpracy p. Danuty Góreckiej oraz p. Anny Wanowskiej. 

W spektaklu wystąpili:
Narrator:Laura Lewandowska

Księżniczka Dorota Elżbieta: Małgorzata Żbikowska

Jerzy III: Bartosz Oruba

Dworzanin: Jakub Afanasewicz

Dama I: Natalia Dąbrowska,

Dama II: Agata Matuszkiewicz

Dama III: Patrycja Czternastek

Dama IV: Magdalena Srokowska

Piastunka: Katarzyna Zając

Śpiew: Martyna Kostrąg


Nagrodzone prace:

LEGENDA O POWSTANIU KOLUMNY ŁEZ

W pięknej krainie brzesko-legnickiej żył książę Jerzy III, najstarszy syn księcia brzeskiego. Był monarchą niezwykle mądrym. Dbał o rozwój miasta, handlu, kultury i nauki. Marzył
o synu, który obejmie rządy w królestwie. Jednak los chciał inaczej, obdarzył go córką. Ojciec był bardzo dumny ze swojej jedynaczki.
Mała księżniczka Dorota Elżbieta okazała się bowiem niezwykle mądrą i pogodną dziewczynką. Często wspólnie spotykali się wieczorem przy stole i długo rozmawiali na tematy dotyczące księstwa i poddanych. Księżniczka miała wyjątkowy dar rozwiązywania trudnych spraw. Uwielbiali ją wszyscy poddani i przychodzili do niej z wieloma problemami. Dorota Elżbieta dla każdego znalazła czas. Dlatego książę Jerzy III pragnął, aby córka odziedziczyła królestwo. Niestety jego starania skończyły się niepowodzeniem, ponieważ białogłowa nie mogła objąć władzy.
Dorota Elżbieta w wieku 17 lat musiała poślubić księcia Henryka von Nassau-Dillenburga i wyruszyć w daleką podróż do kraju zupełnie jej nieznanego. Księżniczka była bardzo przygnębiona. Ojciec towarzyszył córce do miejsca, gdzie droga do Ulesia spotyka się z gościńcem wiodącym z Legnicy do Chojnowa. W momencie pożegnania córka wybuchła wielkim płaczem. Książę zapewniał jedynaczkę o swojej wielkiej miłości i ponownym spotkaniu. W rzeczywistości przeczuwał, że nie zobaczy jej już nigdy. Postanowił więc na pamiątkę tego wydarzenia postawić pomnik. Książę Jerzy III umarł trzy miesiące później.
Kamienny pomnik wzniesiono w 1664 roku. Jego trzy strony pokrywa dekoracja roślinna, a czwarta zaś napis objaśniający okoliczności jego powstania. Oryginalna jest również podstawa, która ma kształt blatu stołu. Obelisk, znajdujący się po dzień dzisiejszy, w Ulesiu, przypomina o zaistniałych okolicznościach wzruszającego pożegnania ojca z córką i niewysłowionej ojcowskiej miłości. Prosi o chwilę zadumy w miejscu zroszonym łzami księżniczki Doroty Elżbiety. I tak oto pomnik nazwano Kolumną Łez.

Bartłomiej Redyk, lat 12, SP w Rzeszotarach

LEGENDA O SZLOCHAJĄCEJ KOLUMNIE

Było to dawno temu, w czasach, gdy ziemią legnicką rządził książę Jerzy III - najstarszy syn księcia brzeskiego. Książę miał jedyną córkę o imieniu Dorota Elżbieta, piękną i mądrą. Księżniczka zawsze chętnie dzieliła się z potrzebującymi, nigdy nie omijała obojętnie swoich poddanych. Uczyła ich czytać, pisać, dbać o higienę własnego ciała, co w owych czasach było bardzo ważne, ponieważ w siedemnastowiecznej Polsce panowało wiele chorób, na które nikt nie znał jeszcze lekarstwa.
Dorota Elżbieta bardzo kochała swojego ojca, z nim jeździła konno po okolicznych lasach i osadach. Ojciec z córką rozumieli się bez słów. Była plastrem miodu na jego skołatane stare serce.
Jak to było w dawnych czasach, małą Dorotę Elżbietę jeszcze w kolebce obiecano księciu niemieckiemu Henrykowi von Nassau-Dillenburg. Biedny książę Jerzy zamartwiał się, bo lata biegły szybko i czas rozstania z ukochaną córką był coraz bliżej. Aż nadeszła wiosna 1664 roku. W piękny poranek księżniczka szykowała się do pożegnania z ojcem i wyjazdu z ojczyzny do dalekiego Dillenburga w południowej Hesji. Odprowadzana przez ukochanego ojca i licznych poddanych wysiadła na skraju podlegnickiej wsi Ulesie, aby jeszcze raz popatrzeć na sercu bliskie rodzinne strony. Oparła stopę na
suchym kamieniu a łzy zrosiły trawę, w której powoli zaczęły wyrastać przepiękne niezapominajki. Książę Jerzy III czule obejmował córkę, gładził pieszczotliwie jej główkę, wplatając we włosy błękitne kwiaty, których przybywało więcej i więcej, ponieważ księżniczka wylewała w rozpaczy strumienie łez. I tak objęci staliby jeszcze długo w gąszczu niezapominajek, ale posłańcy niemieckiego księcia dali orszakowi znak do wymarszu.
W tym samym roku obolały książę Jerzy III nakazał zbudować z piaskowca obelisk upamiętniający jego pożegnanie
z ukochaną jedynaczką. Na pomniku umieścił inskrypcję, którą skierował do przypadkowych wędrowców, prosząc ich o chwilę zadumy nad upływającym bezpowrotnie czasem. Obelisk stoi po dzisiejsze czasy. Na cześć tego wzruszającego spotkania został nazwany przez potomnych Kolumną Łez.

Milena Wernik, lat 11, SP w Rzeszotarach

 

POŻEGNANIE

W roku pańskim 1664
Los kochającego ojca był marny.
Elżbieta piękna córka wyjeżdżała do Dillenburga
Patrząc żałośnie na ojca z małego pagórka

Jerzy III pragnął
By nie opuszczała ciepłego domu swego.
Elżbieta zaczęła płakać jak malutki bóbr
A łzy miała wielkie jak żubr.

Wszystko wokół poczerniało

Na pożegnanie pierzaste indyczki
Przyniosły królewnie cudne koraliczki.
W rozpaczy utkała melancholii naszyjnik biały
Podarowała ojcu klejnot doskonały

Gdy spakowała wszystkie walizki
Przybiegły ją żegnać nawet trzy liski.
Powóz piękny i duży
Wjechał do przydrożnej kałuży.

Rozsypały się
Srebrzyste perełki wypełnione łzami
I u kurek na grzędzie
Za królewną płaczą wszędzie.
Z powozu widać było kotki
Które niosły modne botki.

Te cudowne dary nie otuliły żalu księżniczki

Na pamiątkę tego wydarzenia
Wśród szumu drzew zasypia Kolumna Łez
Stoi tam zapomniana do dziś
Przyszedł ją zobaczyć nawet mój miś.

Oliwia Siczek, kl. IV, SP w Rzeszotarach



 

Dziennik Elektroniczny

Dziennik elektroniczny

Kontakt

Szkoła Podstawowa w Miłkowicach
ul. Wojska Polskiego 75A, 59-222 Miłkowice

tel. 076 8871219
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Zgodnie z art. 173 Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że odwiedzana strona korzysta z plików cookies. W związku z powyższym użytkownik strony może domyślnie ustawić w przeglądarce poziom, czy, ile i jakie chce cookies. Brak takich ustawień będzie świadomym aktem woli i akcetpacji plików cookies. By przeczytać więcej o plikach cookies oraz o tym jak je usunąć, zobacz naszą politykę prywatności.

Akceptuję pliki cookies używane przez ten serwis

EU Cookie Directive Module Information