Pawła Jasienicy: „Archeologia na wyrywki”, „Pamiętniki”, „Myśli o dawnej Polsce”, „Ślady potyczek” oraz Laurence Rees„Hitler i Stalin. Wojna stulecia” Drukuj
Nowości w Naszej Bibliotece

W nowym roku nasza biblioteka wzbogaciła się o kilka interesujących pozycji historycznych. Wśród nabytków znalazły się 4 książki wybitnego historyka Pawła Jasienicy: „Archeologia na wyrywki”, „Pamiętniki”, „Myśli o dawnej Polsce” oraz „Ślady potyczek”. Dodatkowo staliśmy się szczęśliwymi posiadaczami porywającego studium historycznego opisującego mechanizmy największego konfliktu zbrojnego ubiegłego wieku - „Hitler i Stalin. Wojna stulecia” autorstwa Laurenca Resse'a.

Zapraszamy wszystkich pasjonatów badania minionych dziejów do lektury.

 

Paweł Jasienica „Archeologia na wyrywki”Paweł Jasienica „Archeologia na wyrywki”

Pisana w latach 1953–1956 „Archeologia na wyrywki”, należąca do cyklu reportaży archeologicznych Jasienicy, stanowi w pewnym sensie kontynuację „Świtu słowiańskiego jutra” (1952, 1954), wydanego w latach późniejszych jako „Słowiański rodowód”.Autor wraca w znane już sobie miejsca, gdzie wciąż trwają prace wykopaliskowe. Ponownie zjawia się więc w Biskupinie, a także w Gdańsku i Opolu. Ogląda też pozostałości pogańskiego kręgu kultowego na Górze Sępiej (dawnej Raduni), opisuje magiczne zwyczaje Ślązaków przedstawione w XIII-wiecznym dziele brata Rudolfa, cystersa z klasztoru w Rudach. Wraz z uczestnikami ekspedycji poszukuje śladów historycznych Grodów Czerwieńskich – w Gródku Nadbużnym (dawny gród Wołyń), Czermnie (Czerwień) i Sąsiadce (Sutiejsk); przypomina pionierskie prace Zoriana Dołęgi Chodakowskiego, który przed ponad stuleciem badał grodziska w widłach Huczwy i Bugu. Relacjonuje dzieje Staropolskiego Okręgu Przemysłowego, najstarszego i największego ongiś regionu górniczo-hutniczego na ziemiach polskich. Odwiedza także wsie kurpiowskie, kreśląc zarazem obraz prowincjonalnej Polski z wczesnych lat pięćdziesiątych. Wykopaliska archeologiczne, pisze Jasienica, „odsłaniają dowody, że dzieje Polski są dłuższe i bogatsze, że sama Polska bardziej dostojna i wspaniała, niż się to komukolwiek dawniej wydawało”.

(źródło: http://www.proszynski.pl)

 

Paweł Jasienica „Pamiętniki”Paweł Jasienica „Pamiętniki”

"Pamiętnik” Pawła Jasienicy jest jego ostatnim, niestety nieukończonym, przesłaniem do czytelników. Pisany był od 5 stycznia 1970 roku, już w okresie rozwijającej się, choć jeszcze utajonej ciężkiej choroby autora, która miała po ośmiu miesiącach spowodować jego przedwczesny zgon. Najcenniejsze karty tej pracy to wspomnienia z carskiej Rosji, gdzie Lech Beynar urodził się i wychowywał do dziewiątego roku życia, i z życia akademickiego w Wilnie, od 1928 roku, widzianego oczami inteligentnego i myślącego studenta historii Uniwersytetu Stefana Batorego. Z wnikliwą szczerością mówi tu Jasienica o wielu znaczących potem, a nawet sławnych (Miłosz) ludziach, ale także i o tych, którzy nie najlepiej zapisali się w pamięci Polaków (Stefan Jędrychowski czy krwawy generał Zarakowski). Nieukończony "Pamiętnik” pozostanie ważnym esejem historycznym, wpisującym się dobrze w zamiar autora czynnego uczestnictwa w "sporach na temat dziejów narodu”.

(źródło: http://www.empik.com)

 

Paweł Jasienica „Myśli o dawnej Polsce”Paweł Jasienica „Myśli o dawnej Polsce”

Rozważania na temat politycznych konsekwencji najważniejszych wydarzeń epoki piastowskiej, okresu kształtowania się organizmu narodowego i państwowego, a także czasów unijnych układów z Litwą.
Myśli o dawnej Polsce (1960), które sam autor określił jako `posłowie do Polski Piastów, a jednocześnie przedsłowie do Polski Jagiellonów, są niejako dopełnieniem jego eseistycznej syntezy polskiej historii, próbą odczytania charakteru i polityki państwa polskiego w pierwszych stuleciach istnienia. Autor drąży coraz głębiej w gąszcz faktów - pisał Antoni Gołubiew w Tygodniku Powszechnym 1961 - stara się je odczytać i zinterpretować, by dotrzeć do rzeczywistego obrazu, do tego, co było i jak było`.
Część pierwsza nosząca tytuł Podglebie to wnikliwe rozważania na temat genezy i rozwoju narodowości i narodu, granic i kierunków działania politycznego Polski Piastowskiej, zarysowanie procesu, który doprowadził do utworzenia się nad Odrą, Wisłą i Wartą jednolitego, choć zróżnicowanego wewnętrznie państwa. Część druga - Zmiana kursu - to prowadzony z pasją dyskurs `na temat tzw. idei jagiellońskiej, która wywróciła środkowoeuropejski bieg rzeczy polskich i nadała im inny kierunek` (Aleksander Gieysztor, Nowe Książki 1961).
Niefortunna zmiana kursu polityki polskiej - pisze Jasienica - nie polegała na podjęciu wielkiej ekspansji wschodniej... Istota zła polegała na rozbracie z dawna wyrobionymi tradycjami polityki piastowskiej... Po wielu wahaniach... powołano do życia strukturę wyższego, wielonarodowego typu. Powstało państwo wprawdzie jednolite, mające wspólnego króla, sejm i politykę, ale dwa języki urzędowe i dwie odrębne administracje... Do unii Polska była zwykłym, normalnym państwem europejskim. Po unii stanęła wobec zagadnień, o których nikomu się nie śniło. Twierdzenie, że już dzisiaj cały glob nauczył się podobne do naszych, pounijnych, problemy łatwo rozwiązywać, grzeszyłoby pewnie nadmiarem optymizmu.

(źródło: http://www.gandalf.com.pl)

 

Paweł Jasienica „Ślady potyczek”Paweł Jasienica „Ślady potyczek”

Zbiór artykułów publicystycznych zamieszczonych na łamach prasy w latach 1947-1956, którym autor niejednokrotnie przywraca pierwotną postać, usuwając ślady cenzuralnych „uzgodnień”. Tom zakończony tekstami odrzuconymi w swoim czasie przez redakcje i opatrzony posłowiem z 28 października 1956, „czyli w tydzień po wielkim przełomie”.  „Lata 1950-1956 stanowią w dziejach publicystyki polskiej okres wielkiej posuchy – czytamy w posłowiu Pawła Jasienicy do Śladów potyczek. – W gruncie rzeczy publicystyki wcale wtedy nie było. Odbiło się to i na tej książce. We wspomnianym okresie zajmowałem się przede wszystkim, niekiedy nawet wyłącznie, reportażem, zwłaszcza na tematy naukowe. Kiedy więc teraz przyszło mi wybierać artykuły do druku, zdecydowałem się dać pierwszeństwo tym świeższej daty. Z tamtej strony smutnej pustyni pochodzą tylko dwa – Relacje dwóch ambasadorów i Zmora zaścianka – które osobiście najbardziej cenię. Nie oznacza to wcale, że wyrzekam się dawnej publicystyki z „Tygodnika Powszechnego” i innych pism... jednakże książka będąca wyborem artykułów musi mieć jakąś znośną objętość no i kompozycję. Rzut oka na roczniki prasy polskiej przekona każdego, jak bardzo w przeciągu lat ostatnich rozszerzał się zakres tematyki i wzmacniał ton artykułów, które w miarę sił i możliwości autorów pomagały krajowi w walce o lepsze jutro”. W tym wydanym 11 lat po wojnie zbiorze autor zwraca uwagę zarówno na bolączki dnia codziennego, jak i sprawy o szerszym zakresie. Wiele miejsca poświęca m.in. drugiej wojny światowej, jej genezie i skutkom, podkreślając brak dzieł obrazujących losy ówczesnej Polski. Wzywa też do rozbratu z nawykiem prowincjonalnego myślenia, parafiańskiej mentalności, zmorą nudy gnębiącą młodzież. Wytyka zacofanie techniczne, marnotrawną gospodarkę, biurokratyczny kołowrót. Wskazuje na konieczność popularyzacji nauki, upomina się o godziwe warunki pracy naukowców, ich prawo do podróży, stałe kontakty z zagranicą, udostępnienia europejskiej i światowej literatury. Domaga się także – odkładając „białe rękawiczki do szuflady” – swobody krytyki prasowej („Możni tego padołu we własnym, dobrze zrozumiałym interesie zaraz po zdobyciu władzy dławią krytykę. W tym celu sięgają po miecz prawa”).

(źródło: http://www.proszynski.pl)

 

Laurence Rees „Hitler i Stalin. Wojna stulecia”Laurence Rees „Hitler i Stalin. Wojna stulecia”

Hitlerowska inwazja na Związek Radziecki w czerwcu 1941 roku była początkiem wojny, jakiej świat jeszcze nie widział, konfliktu, który przyspieszył eksterminację Żydów i przyniósł ponad 30 milionów ofiar. Ta "wojna na wyniszczenie" wpłynęła w sposób decydujący na wynik drugiej wojny światowej i ukształtowała oblicze Europy na następnych czterdzieści pięć lat. Dopiero koniec zimnej wojny i upadek komunizmu pozwoliły rozwiać część tamtych tajemnic, a przede wszystkim odnaleźć i wypytać wielu spośród tych, którzy przeżyli "wojnę stulecia". Dzięki nowym świadectwom Rees odkrywa prawdę o tej wojnie, o jej bezwzględnych przywódcach i niszczycielskim charakterze. Pokazuje, że był to zupełnie nowy i odmienny rodzaj wojny. Stawia nas również przed drażliwym pytaniem: w jakim stopniu Hitler, dwudziestowieczny demon zła, i Stalin, sojusznik Zachodu, byli do siebie podobni?

(źródło:http://merlin.pl)

 

Dziennik Elektroniczny

Dziennik elektroniczny

Kontakt

Szkoła Podstawowa w Miłkowicach
ul. Wojska Polskiego 75A, 59-222 Miłkowice

tel. 076 8871219
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Zgodnie z art. 173 Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że odwiedzana strona korzysta z plików cookies. W związku z powyższym użytkownik strony może domyślnie ustawić w przeglądarce poziom, czy, ile i jakie chce cookies. Brak takich ustawień będzie świadomym aktem woli i akcetpacji plików cookies. By przeczytać więcej o plikach cookies oraz o tym jak je usunąć, zobacz naszą politykę prywatności.

Akceptuję pliki cookies używane przez ten serwis

EU Cookie Directive Module Information